Αρχική Σελίδα

Εκτύπωση

Να πιστέψουμε στην ανατροπή!!!

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

Την Παρασκευή, 22 Αυγούστου, ορκίστηκε ενώπιον Θεού και πολιτών ο νέος Δήμαρχος της Χίου. Κάτι που φάνταζε στην αρχή αδιανόητο-αδύνατο, ακόμα και «θρασύτατο», επετεύχθη εκκωφαντικά.
Ας μου συγχωρεθεί ένα «εγώ» αλλά ήμουν ίσως από τους λίγους που εξαρχής πίστευε, και ισχυριζόταν δημόσια και εκ της ιδιότητας του δημοτικού συμβούλου, ότι η απελθούσα δημοτική αρχή ήταν ανίκανη να οδηγήσει το νησί σε πρόοδο και στην ανάπτυξη που του αξίζει. Ως εκ τούτου, υποστήριζα, δεν μπορεί οι κάτοικοι της ναυτομάνας Χίου, που έχουν γυρίσει πολλές φορές τον κόσμο ολάκερο, να μην αντιλαμβάνονται την ανεπάρκεια και σε κάποιες περιπτώσεις την ιδιοτέλεια κάποιων!! Όντως, η αφαίρεση της λαϊκής εντολής ήταν εξίσου εντυπωσιακή με την ανάθεσή της πριν τέσσερα περίπου χρόνια.
Τι έχουμε μπροστά μας εμείς και τι ο νέος Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο. Εμείς έχουμε μπροστά μας ένα νέο πρόσωπο του οποίου η κοινωνική και επαγγελματική πορεία προοιωνίζουν μια μυαλωμένη, συνετή και δημιουργική άσκηση της εξουσίας, καθώς επίσης, ένα Δήμαρχο καλλιεργημένο με παραστάσεις, τεχνικές γνώσεις και εμπειρίες που τον καθιστούν ικανό να εντοπίσει τόσο τα ουσιαστικά προβλήματα όσο και τα δυνατά σημεία του τόπου και των κατοίκων του και ως αρχιτέκτων να σχεδιάσει ισχυρά θεμέλια βάζοντας σε τροχιά μια ελκυστική και ευημερούσα, εκ νέου, Χίο.
Τι έχει εκείνος μπροστά του: αναμφισβήτητα ένα δύσκολο έργο, όσον αφορά στην επίλυση των χρόνιων προβλημάτων της Χίου. Ας μην ξεχνούμε ότι παραλαμβάνει τη Χίο, παρά τις πομπώδεις για χρόνια εξαγγελίες, χωρίς επάρκεια νερού, με φράγματα εκατομμυρίων ημιτελή και άχρηστα, ένα ΧΥΤΑ να λειτουργεί ως ΧΑΔΑ, λιμενικές υποδομές τελματωμένες επί δέκα πέντε χρόνια, τον κεντρικό λιμένα εγκαταλελειμμένο και υποθηκευμένο στο ΤΑΙΠΕΔ, την Αμανή για την οποία τόσα υποσχέθηκαν σε πλήρη εγκατάλειψη, το σχολειό των Καμποχώρων ατελείωτο στην τύχη του, το αεροδρόμιο ομοίως, και τόσα άλλα.
Ο νέος Δήμαρχος και οι συνεργάτες του έχει να ανασυντάξει ένα τόπο ο οποίος στην πραγματικότητα αλλά και στη συνείδηση τουλάχιστον του 60% του χιώτικου λαού, ευρίσκεται σε στασιμότητα αν όχι σε βύθιση και σε αδιέξοδη πορεία. Ως φαίνεται, αρχικά θα αξιολογηθεί κυρίως για τις προτεραιότητές του, τις επιλογές των συνεργατών του και την ταχύτητα των αποφάσεών του.

Το ξεκίνημά του νέου Δημάρχου και του νέου Δημοτικού Συμβουλίου αρχίζει με την αρχή της Ινδίκτου, τι καλύτερο! Εύχομαι στο Δήμαρχο της Χίου κύριο Μανώλη Βουρνού, τους Δημοτικούς Συμβούλους και σε όλους τους υπαλλήλους του Δήμου, καλορίζικοι, καλή δύναμη και επιτυχία επ' ωφελεία όλων μας και κυρίως του τόπου.

Σταύρος Μιχαηλίδης
Υποναύαρχος (ε.α.) Λ.Σ.

Εκτύπωση

Ξεχωριστή περίπτωση αιρετού

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

mihailidis 0Τι θέλει ο λαός; Πλοίο ημερησίως; Δυο και τρία δρομολόγια να περνούν από το λιμάνι μας θέλει τότε ο πολιτικός. Είναι «εθνική ανάγκη και επιταγή» το κράτος και ο εκπρόσωπος του λαού να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ποιος θα τα πληρώνει; Το κράτος που δεν έχει... Λεπτομέρεια...

Ο Στ. Μιχαηλίδης με τη συνέντευξη του στον «π» απέδειξε ότι δεν ανήκει στο σωρό όσων ... εκφράζουν το λαό. Είναι της άποψης ότι ο αιρετός δεν παρασύρεται από το ρεύμα, τολμά να του αντιστέκεται, όταν τα δεδομένα δεν στοιχειοθετούν ρεαλιστικές διεκδικήσεις, το διαμορφώνει. Παρακολουθεί τη ναυτιλία και τον κλάδοι της ακτοπλοΐας σχεδόν τρεις δεκαετίες, έχει την ικανότητα να κοιτάζει και τις δυο όψεις του νομίσματος και να επιλέγει ανάμεσα στο ουτοπικό επιθυμητό και το εφαρμόσιμα πρακτικό. Μεγάλη υπόθεση ο αιρετός να παίρνει δημόσια θέσεις, δυσάρεστες για τον ίδιο και τα αυτιά μας, μη βλαπτικές ωστόσο για το μέλλον του τόπου μας.

Κι ο Σταύρος το έπραξε. Δεν δολίευσε το λόγο του ο πιθανός προσωπικός σχεδιασμός πιο ενεργής ανάμειξης εκ μέρους του με τα κοινά. Δυσαρεστεί προσωρινά, αν είναι ο τόπος να επωφεληθεί αργότερα. Αυτό το αργότερα ελάχιστοι θέλουν να το αντικρίσουν κατάματα. Και κυρίως επιμένει ότι οι αποσπασματικές αντιμετωπίσεις θεμάτων σε ένα τόπο ιδιαίτερα μικρό, όπως η Χίος, δεν είναι οι ενδεδειγμένες, ξεφεύγουν από τον αναγκαίο άξονα ιεράρχησης προτεραιοτήτων που μας χρειάζεται. Φοβάμαι ότι βιώνει μια απέραντη μοναξιά. Τουλάχιστον κοιμάται το βράδυ με τη συνείδηση πεντακάθαρη ότι εκείνος είπε τα πράγματα με το όνομα τους κι ας μη μας αρέσει.

Πηγή: Εφημερίδα Πολίτης

Εκτύπωση

Το Δημοτικό Σχολείο Θυμιανών

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΣΤ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΚΑΙ Ι. ΛΕΜΟΝΙΑΔΟΥ-ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Είναι απολύτως βέβαιο ότι η νέα συγγραφική δουλειά του Σταύρου Μιχαηλίδη, από κοινού αυτή τη φορά, με τη σύντροφό του Ιωάννα Λεμονιάδου, έχει αποδέκτες, κατά προτεραιότητα, αφού θα ξυπνήσει μνήμες σε όλους τους Θυμιανουσίους και μη, που φοίτησαν στο Δημοτικό Σχολειό της πρωτεύουσας του πάλε ποτέ δήμου του Αγίου Μηνά.
Όμως και όλοι οι υπόλοιποι, όσοι θα έχουν την τύχη να πιάσουν στα χέρια τους το βιβλίο «Δημοτικό Σχολείο Θυμιανών», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε, θα αισθανθούν την ίδια νοσταλγία και θα επαναφέρουν την ίδια γλυκιά ανάμνηση των παιδικών τους χρόνων, όταν με τη σχολική ποδιά και το κοντό παντελονάκι διάβαιναν το κατώφλι, του μονοθέσιου ή πολυθέσιου διδακτηρίου, της πόλης ή του χωριού τους για τα πρώτα γράμματα.

Πάνω σ' αυτά τα πρώτα γράμματα, που δεν είναι μόνο γράμματα, αλλά όλα όσα βασικά αποκομίζει ο άνθρωπος στη στοιχειώδη εκπαίδευση, αρκετοί έχουν εργαστεί και έχουν προσφέρει αξιόλογες δουλειές με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, όμως η παρούσα έκδοση, εμποτισμένη από την προσωπική εμπειρία των δύο συγγραφέων, μαθητών στην παιδική ηλικία του Σχολείου των γενέθλιων Θυμιανών, διαθέτει ένα επιπρόσθετο σημαντικό συνάμα στοιχείο: είναι αφιερωμένο στον εμπνευστή και δημιουργό του, στον αείμνηστο δάσκαλο Δημήτριο Ι. Σκανδάλη, για τον οποίο η ίδρυση και λειτουργία του εκπαιδευτηρίου στα Θυμιανά αποτέλεσε στόχο και στοίχημα ζωής, έτσι ώστε να απολαύσει την ικανοποίηση και να δει το έργο του σε πλήρη λειτουργία, μόλις τέσσερα χρόνια μετά από τις αρχικές του προσπάθειες.

Έκδοση και υλικό

Οι δύο συγγραφείς, έμπειροι και καταξιωμένοι και σ' αυτό τον τομέα, αφού στο ενεργητικό τους, έχουν ο καθένας να επιδείξει εργασίες, εκδόσεις για την ακρίβεια, πλην όλων των άλλων, που σήμερα θεωρούνται συλλεκτικές, στο κοινό τους αυτή τη φορά πόνημα, καταθέτουν την ψυχή τους, την εμπειρία και τα πρώτα ερεθίσματα που σαν παιδιά απεκόμισαν, απ' αυτή την πρώτη για όλους «έξοδο στη ζωή», το Δημοτικό Σχολείο.

«Ο Σταύρος ήταν μόνιμος σιτιστής» αναφέρεται σε ένα από τα προλογικά κείμενα, υπογεγραμμένο από την Ιωάννα Λεμονιάδου, για να κάνει ο αναγνώστης την αναγωγή στην εποχή των σχολικών συσσιτίων, όταν ο σεβασμός στο αγαθό της τροφής ήταν απόλυτος και δεδομένος, από ήθος και αγωγή περισσότερο, παρά από ανέχεια.

Το βιβλίο βεβαίως συγκεντρώνει, ταξινομεί και παρουσιάζει όλο το υλικό του προσωπικού αρχείου του αείμνηστου Σκανδάλη, εμπιστευμένο στους συγγραφείς από τα παιδιά του, αρχειακό υλικό πολύτιμο, που δεν αρκείται να καταγράψει την γιγαντιαία προσπάθεια για την ίδρυση, οικοδόμηση και λειτουργία ενός σχολείου, αλλά να αναδείξει την πραγματική διάσταση ενός εκπαιδευτηρίου σε μια κοινότητα, με άλλα λόγια να επισημάνει ότι αυτό, το Σχολειό του χωριού, ήταν και παραμένει η καρδιά της τοπικής κοινωνίας, ο τροφοδότης της κοινωνικής, πολιτιστικής, γατί όχι και της πολιτισμικής ζωής των Θυμιανών.

Η έκδοση, ένα κομψό, εύχρηστο λεύκωμα, περιέχει πέραν των επιμελημένων κειμένων, πλούσιο φωτογραφικό υλικό, από την ίδρυση του Σχολείου έως σήμερα, κείμενα των εκπροσώπων των συλλόγων των απανταχού Θυμιανουσίων, μαθητικές καταστάσεις, αλλά και μια περιεκτική και συνοπτική αναδρομή στην εκπαίδευση, από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Παράλληλα είναι μια ακόμη εξαιρετική δουλειά του εκδοτικού οίκου των Αντώνη και Γιάννη Παληού, ο οποίος έχει επιμεληθεί και όλα τα συγγραφικά έργα του Σταύρου Μιχαηλίδη και πιο συγκεκριμένα τα βιβλία: «Η συνέχεια του ταξιδιού», ένα ανθολόγιο με κείμενα εν ενεργεία και απόμαχων Χίων ναυτικών το 2000, «Σταύρος Λιβανός- Η χιώτικη ναυτιλιακή παράδοση στην κορυφή της παγκόσμιας ναυτιλίας», το 2004 και «Οι Σχολές Εμπορικού Ναυτικού της Χίου, το 2006. Επίσης οι εκδόσεις αλφα πι έχουν επιμεληθεί το λεύκωμα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία της Χίου», του 2007, όταν τη διεύθυνση κατείχε η Ιωάννα Λεμονιάδου-Μιχαηλίδη.

Το βιβλίο έχει διατεθεί από τους δημιουργούς του υπέρ της κατασκευής και τοποθέτησης προτομής στον αύλειο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Θυμιανών, του εμπνευστή του δημοδιδασκάλου Δ. Σκανδάλη, ενώ η επίσημη παρουσίαση του έργου πραγματοποιήθηκε στον ίδιο χώρο, χθες το απόγευμα Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου και στην οποία ο «π» ήταν εκεί. Φωτογραφικό υλικό και στοιχεία της εκδήλωσης στο αυριανό φύλλο.

 

Πηγή: Εφημερίδα Πολίτης

Εκτύπωση

"ΣΤΑΥΡΟΣ Γ. ΛΙΒΑΝΟΣ" του Σταύρου Μιχαηλίδη

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

Αφιερωμένο στον εφοπλιστή Σταύρο Λιβανό είναι το βιβλίο του Σταύρου Μιχαηλίδη αντιπλοιάρχου του Λιμενικού Σώματος, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιγέας.

Πλούσιο σε φωτογραφίες , αρχειακό υλικό αλλά και μαρτυρίες ναυτικών που γνώρισαν τον μεγάλο καρδαμυλίτη εφοπλιστή το βιβλίο δίνει από τη μια πλευρά "μια πλήρη εικόνα της επιχειρηματικής προσωπικότητας του Σ. Λιβανού και από την άλλη, διασώζει πολύτιμη γνώση που αποτέλεσε τη βάση αυτού που αποκαλούμε "τεχνογνωσία διαχείρισης πλοίων" και υπήρξε ανέκαθεν το βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της ελληνικής ναυτιλίας", σημειώνει στο προλογικό του σημείωμα ο Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου Ιωάννης Θεοτοκάς.

Όπως επισημαίνει "το βιβλίο δεν περιορίζεται στο να είναι μια βιογραφία του Σταύρου Λιβανού, αλλά ακολουθεί την επιχειρηματική του πορεία, ανασυνθέτοντας ταυτόχρονα το περιβάλλον μέσα στο οποίο αυτή εκτυλίχθηκε. Με συστηματική έρευνα πρωτογενών και δευτερογενών πηγών και με αναζήτηση μαρτυριών από ανθρώπους που συνεργάστηκαν με το Σταύρο Λιβανό, καταφέρνει να δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα της προσωπικότητας του και του επιχειρηματικού του βίου" επισημαίνεται.

Μια σύντομη ματιά αν ρίξει ο αναγνώστης στα περιεχόμενα θα δει στα 15 συνολικά κεφάλαια να γίνονται αναφορές από την καταγωγή και την οικογένεια μέχρι το ξεκίνημα, την ανάπτυξη μετά την κρίση του '20, την εποχή των Liberties και των δεξαμενόπλοιων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι προσωπικές μαρτυρίες από συνταξιούχους καπετάνιους που παρά τη γλύκα με την οποία αφηγούνται δίνουν πολύ γλαφυρά τις δυσκολίες της θάλασσας.

Αναφορά γίνεται και σε λιβανούδικα πλοία που απωλέσθηκαν κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο αν και μεγαλύτερη νομίζουμε αξία θα είχε η καταγραφή των ανθρώπων που χάθηκαν με αυτά...

Στον πρόλογό της εξάλλου η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας του ιόνιου Πανεπιστημίου Τζελίνα Χαρλαύτη κάνει μια ενδιαφέρουσα αναφορά στην ελληνική ναυτιλιακή επιχείρηση που ήταν και είναι μέχρι σήμερα οικογενειακή, αλλά και στο ότι αυτές οι εταιρείες στελεχωνόντουσαν από συγγενείς ή συγχωριανούς.
"Η δημιουργία και λειτουργία δικτύων βασισμένων στο νησί ή τον τόπο καταγωγής και στη συγγένεια, έχει λειτουργήσει για αιώνες τώρα, ως συνεκτικός ιστός σε ένα στέρεο καμβά μιας οικογενειακής επιχείρησης, η οποία είχε την ευελιξία μετακίνησης από τόπο σε τόπο χωρίς ποτέ να χάνει τη συνοχή, ανάλογα με την εκάστοτε συγκυρία. Είναι σαφές ότι η στελέχωση πλοίου, γραφείου και η εξεύρεση κεφαλαίου γινόταν -και ακόμα γίνεται σε υψηλόβαθμα στελέχη- από συμπατριώτες, συγγενείς και φίλους από το νησί του εφοπλιστή, είτε αυτός ήταν στη Νέα Υόρκη είτε στο Λονδίνο. Η μακρά θητεία στις επιχειρήσεις, στη θάλασσα έχει δημιουργήσει μια έντονη σχέση, μια επιχειρηματική κουλτούρα και τεχνογνωσία πλέον στη ναυτιλία που αναπαράγεται μεταδιδόμενη από γενιά σε γενιά, όχι μόνο πάνω στα πλοία αλλά και στο γραφείο", σημειώνει η κα Χαρλαύτη.

Να σημειώουμε ότι πρόκειται για τη δεύτερη συγγραφική δουλειά του κ. Μιχαηλίδη, αφού το 2002 εξέδωσε το βιβλίο "Η συνέχεια του ταξιδιού".

Εκτύπωση

Ακτοπλοϊκή σύνδεση Χίου με Πειραιά

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

Δημοσίευμα από την εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ

Μια πιο ψύχραιμη άποψη, βασισμένη στα στοιχεία του Λιμεναρχείου τις δυο εβδομάδες περικοπής των ακτοπλοϊκών δρομολογίων, καταθέτει με συνέντευξη του στον «π» ο δημοτικός σύμβουλος Στ. Μιχαηλίδης.

Δεν διστάζει να συγκρουστεί, να πάει κόντρα στο ρεύμα της καθολικής διεκδίκησης, και να χαρακτηρίσει «καθαρά ψηφοθηρικού χαρακτήρα» τις κινήσεις των τοπικών αρχών.

Τα δεδομένα

«Διαθέτουμε στη γραμμή 4 φορές την εβδομάδα το «Αριάδνη» με χωρητικότητα 1.600 επιβατών, 90 φορτηγών και 200 Ι.Χ. Επιπλέον μας δίνεται η δυνατότητα 2 φορές την εβδομάδα τα προϊόντα μας να μετακινούνται με τον «Πελαγίτη» ενώ τέλος διαθέτουμε και τη σύνδεση της άγονης γραμμής μια φορά την εβδομάδα.

Η λογική λέει να καθίσουμε όλοι μαζί και να δούμε αν καλυπτόμαστε ή όχι. Αν δηλαδή οι προσφερόμενες υπηρεσίες μας αρκούν. Αν δούμε ότι δεν μας αρκούν τότε να πάμε στον Πρωθυπουργό. Όταν όμως σε ένα πλοίο με 1.600 θέσεις , ακόμα και τώρα που είναι μόνο του στη γραμμή, μπαίνουν 400 από τη Χίο και άλλοι 500 από τη Μυτιλήνη και 20-30 νταλίκες, τι θα πάμε να πούμε;», διερωτήθηκε ο κ. Μιχαηλίδης.

Άκρατος λαϊκισμός

Ο ίδιος σχολιάζοντας την απόφαση των αιρετών να σταθούν στην παρέλαση απέναντι από τον Ν. Μηταράκη τη χαρακτήρισε «σαχλή» και «άνευ λόγου», προσδίδοντας στους εμπνευστές της «άκρατο λαϊκισμό, κενό λογικής και περιεχόμενου».

«Η εύκολη στάση θα ήταν να πω κι εγώ, ωραία παιδιά να βγούμε στους δρόμους και να επαναστατήσουμε. Είναι όμως σοβαρά πράγματα αυτά; Όσοι τώρα φωνασκούν κοιτάνε μόνο τον εαυτό τους και τι θα αποκομίσουν ενόψει των εκλογών», προσέθεσε ο κ. Μιχαηλίδης.

«Με λάθος αιτήματα»

Η επιχειρούμενη συνάντηση με τον Α. Σαμαρά δεν θα αποδώσει τα αναμενόμενα αφού τα αιτήματα είναι σε λάθος κατεύθυνση. «Διεκδικούν εκ προϊμίου καταδικασμένα αιτήματα, υποβαθμίζοντας την κίνηση», ανέφερε, αντιτείνοντας ως ρεαλιστική απαίτηση τη διαμόρφωση υποδομών που θα κρατήσουν τη νέα γενιά στα νησιά μας.

Εκτύπωση

Επιστολή στον Πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ για Μαρίνα Χίου

| Κατηγορία Δημοσιεύσεις

Χίος, 9 Αυγούστου 2013

 

Προς:

κύριο Στέλιο Σταυρίδη, Πρόεδρο Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.

 

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, 

Η απόφαση να δοθεί η λεγόμενη μαρίνα της Χίου στο ΤΑΙΠΕΔ, προκειμένου να εξετασθεί η δυνατότητα αξιοποίησης της από εικοσαετίας εγκαταλειμμένης περιουσίας του Δημοσίου, είναι σωστή και επιβεβλημένη.

Πριν εισέλθω στο θέμα, παρακαλώ επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι η λανθασμένη απόφαση χωροθέτησης της μαρίνας της Χίου δίπλα στο Νοσοκομείο, περιοχή χωρίς καμία τουριστική προοπτική ή ιδιαίτερο ιστορικό ή αισθητικό κάλλος, μοιραία προοιώνιζε την αποτυχημένη αξιοποίησή της. Πόσο μάλλον, όταν προσθέσει κανείς τα εγγενή κατασκευαστικά προβλήματα και το γεγονός ότι διαχρονικά ουδέποτε απετέλεσε η αξιοποίησή της προτεραιότητα για την τοπική πολιτική ηγεσία.